تفاوت بین طلای 24، 22، 21، 18 و 14 عیار

عیار می‌سنجد که چه مقدار از یک کالای طلا طلای خالص است و چه مقدار فلز دیگر است. این راهنما هر خلوص رایج را، اینکه کجا استفاده می‌شود و چگونه بر قیمت و دوام اثر می‌گذارد، توضیح می‌دهد.

عیار یعنی چه

عیار معیاری از خلوص از 24 بخش است. طلایی که 24 عیار است طلای خالص است و هر 24 بخش آن طلاست. طلایی که 18 عیار است 18 بخش طلا و 6 بخش فلزات دیگر دارد، یعنی سه‌ربع طلای خالص است. فلزات دیگر آلیاژ نامیده می‌شوند و عمداً اضافه می‌شوند تا رنگ، سختی و ویژگی‌های کاری فلز را تغییر دهند.

ممکن است خلوص را به‌صورت عیار سنجی به بخش در هزار نیز ببینید. در آن سیستم، 24 عیار 999 است، 22 عیار حدود 916 است، 18 عیار 750 است و 14 عیار حدود 585 است. زرگرها اغلب یکی از این اعداد را روی قطعه‌ای حک می‌کنند و حک نشانه در کنار هر گواهینامه یا رسید بررسی مفیدی است.

طلای 24 عیار: خالص اما نرم

طلای 24 عیار خالص‌ترین شکل است و بالاترین ارزش را به ازای هر گرم دارد، چون هر گرم آن طلاست. رنگ زرد غنی و عمیقی دارد که بسیاری دوست دارند. با این حال، طلای خالص نرم است و به‌راحتی خراشیده و فرورفته می‌شود، که آن را برای جواهر روزمره که ضربه می‌خورد، مانند حلقه‌هایی که روزانه پوشیده می‌شوند، کمتر مناسب می‌کند.

به همین دلیل، طلای 24 عیار بیشتر در شمش‌ها و سکه‌های سرمایه‌گذاری یافت می‌شود که خلوص مهم‌تر از سختی است، و در برخی جواهرهای سنتی که برای مناسبت‌های خاص ساخته می‌شوند، نه پوشیدن روزانه. وقتی 24 عیار می‌خرید، برای بیشترین محتوای طلا و کمترین آلیاژ پول می‌دهید.

طلای 22 و 21 عیار: محبوب‌های جواهر در بسیاری از بازارها

طلای 22 عیار حدود 91.7 درصد طلای خالص است و بقیه از فلزات آلیاژی مانند مس یا نقره تشکیل شده است. این استاندارد بسیاری از جواهرهای سنتی در جنوب آسیا و خاورمیانه است، جایی که خریداران محتوای بالای طلا و رنگ زرد گرم را ارزشمند می‌دانند. از طلای خالص سخت‌تر است، بنابراین شکل خود را بهتر حفظ می‌کند، در حالی که هنوز بی‌تردید حس طلاست.

طلای 21 عیار، حدود 87.5 درصد خالص، در بخش‌هایی از خاورمیانه رایج است. هم از نظر محتوای طلا و هم دوام بین 22 و 18 عیار قرار می‌گیرد و برای طرح‌های سنتی محبوب است که در آن‌ها محتوای بالای طلا انتظار می‌رود، اما کمی سختی بیشتر هم خوشایند است. اگر در بازاری می‌خرید که 21 عیار استاندارد است، مقایسهٔ قیمت آن با 22 عیار در جای دیگر نیازمند تعدیل برای تفاوت خلوص است.

طلای 18 عیار: توازن زیبایی و استحکام

طلای 18 عیار 75 درصد طلای خالص است و پرکاربردترین خلوص برای جواهر ظریف در اروپا و آمریکای شمالی است. به اندازهٔ کافی سخت است برای حلقه‌ها، دستبندها و قاب‌هایی که سنگ‌های قیمتی را محکم نگه می‌دارند، اما هنوز طلای کافی دارد تا رنگی گرم و حسی چشمگیر بدهد. همچنین خلوصی است که طلای سفید و طلای رز بیشتر با آن ساخته می‌شوند، با تغییر فلزات آلیاژی.

برای جواهر ظریف روزمره، 18 عیار اغلب بهترین سازش است. بهتر از 22 یا 24 عیار در برابر خراش مقاومت می‌کند، سنگ‌ها را محکم نگه می‌دارد و می‌توان آن را به طرح‌های ظریف‌تر و مفصل‌تر ساخت. قیمت آن به ازای هر گرم پایین‌تر از 22 یا 24 عیار است، چون یک‌چهارم وزنش آلیاژ است، نه طلا، اما دوام آن اغلب آن را به انتخاب بلندمدت بهتری برای قطعات پوشیده‌شدهٔ هر روز تبدیل می‌کند.

طلای 14 عیار: مقاوم و مقرون‌به‌صرفه

طلای 14 عیار حدود 58.3 درصد طلای خالص است و بقیه از آلیاژها تشکیل شده است. به‌طور محسوس سخت‌تر و در برابر سایش مقاوم‌تر از خلوص‌های بالاتر است، که آن را برای جواهر روزمره در آمریکای شمالی محبوب می‌کند، به‌ویژه حلقه‌ها و دستبندهایی که تماس زیادی دارند. رنگ آن کمی کم‌رنگ‌تر از 18 عیار است، هرچند هنوز به‌روشنی طلاست.

چون کمتر از سه‌پنجم وزنش طلاست، جواهر 14 عیار به ازای هر گرم کمتر از خلوص‌های بالاتر هزینه دارد، که آن را نقطهٔ ورودی در دسترسی برای جواهر طلا می‌کند. هنگام مقایسهٔ قیمت‌ها، همیشه مانند را با مانند مقایسه کنید: قطعهٔ 14 عیار سنگین‌تر می‌تواند در مجموع بیش از قطعهٔ 18 عیار سبک‌تر هزینه داشته باشد، حتی اگر قطعهٔ 18 عیار ارزش بیشتری به ازای هر گرم داشته باشد.

خلوص چگونه بر قیمت و بازفروش اثر می‌گذارد

قیمت به ازای هر گرم مستقیماً با خلوص بالا می‌رود، چون برای طلای بیشتر و آلیاژ کمتر پول می‌دهید. یک گرم طلای 24 عیار بیش از یک گرم طلای 18 عیار ارزش دارد که به نوبهٔ خود بیش از یک گرم طلای 14 عیار ارزش دارد، با همان قیمت اسپات. برای مقایسهٔ منصفانه، وزن را در کسر خلوص ضرب کنید — برای نمونه 0.75 برای 18 عیار — تا محتوای طلای خالص را بیابید، سپس آن محتوا را با قیمت طلای خالص ارزش‌گذاری کنید.

در بازفروش نیز همان منطق اعمال می‌شود. فروشنده قطعهٔ شما را بر اساس محتوای طلای خالص آن ارزش‌گذاری می‌کند، نه وزن کل آن، و بر همان اساس پرداخت می‌کند. نگه‌داشتن رسید، گواهینامه یا نشان عیار اصلی در اینجا کمک می‌کند، چون خلوص را بدون نیاز به آزمایش اثبات می‌کند و می‌تواند فرایند فروش را روان‌تر و پیشنهاد را منصفانه‌تر کند.